Distribuismo?

La produktado pro mekanikiøo, aýtomatiøo kaj komputiliziøo ne plu igas necesaj la laboristojn kiel antaý kvindek jaroj. Lukti kontraý la senlaboreco por fariøi utilaj kiel antaýe estas do historia kaj taktika eraro. Male la logiko postulas nin akcepti : 1. ke ni ne plu devas utiligi la maþinon por redistribui salajrojn ; 2. ke kiom longe øi estos submetita al la merkataj hazardoj, tiom øi ne povos realigi kion oni atendas de øi je æiuj niveloj (sociala, media, teknika, scienca).
Kiam la vivo estis mallonga, la rimedoj malvastaj kaj la instruado limigita, æiu devis kiel eble plenumi la postulitan laboron. Nur kelkaj privilegiuloj eskapis el tiu situacio. Nun abundas la materialaj kaj homaj kapabloj. La merkato povas konsideri ilin nur pro ilia merkata valoro. Lukti por ke ili estu pli justaj estas do alia eraro. La logiko postulas, ke oni liberigu sin el valoriga metodo arkaika. Øi postulas inversigi la devenon de enspezoj kaj kredito. Ili estos distribuitaj proporcie kun la kvanto de disponeblaj produktoj, kaj ne plu redistribuitaj laý la realigitaj profitoj.
La þanøoj, kiuj rezultas el tiu inversigo estas gravaj. Ni plu timos nek senlaborecon nek emeritecon. Ni povos nin dediæi je æia aøo al agadoj eleltitaj de ni, ne plu por atingi aæetpovon sed æar ni havas øin ! Ni ne plu devos konsenti humiligajn aý malsanigajn laborkondiæojn. Esplorado, inventemo, feliæo ne plu dependos de la merkataj hazardoj. Adiaý al la øeneraligita konkurenco kaj al la perfortoj, kiujn øi instigas ! La produktoj kaj servoj estos finfine kreitaj laý sia uzvaloro kaj ne plu laý sia redistribua funkcio.
Ni insistu pri la fakto, ke iri de redistribuismo al distribuismo estas nur la materiala, ekonomia aspekto de la proponita inversigo.
Unuafoje en la historio, socia projekto metas en la centron de la politika aranøo la kutimojn, al kiuj identiøas la sociaj grupoj, kaj kiuj decidigas la uzon, kiun æiu faras el sia vivo.